akalain mo, nakapagturo ako?!

Wow, akalain mo nga naman. Nakapagturo na ako?!

Noong Miyerkules ang unang araw ko bilang isang  nagsasanay na guro. Student teacher. Practicum. First year ang tinuturuan ko. 2 klase,  33 mag-aaral ang bawat isa… Miyerkules at Biyernes ang Filipino, 1 1/2 na oras… Di gaya ng Ingles, Math, at Science na araw-araw itinuturo, ang Filipino ay 2 araw lang… Kita mo ang pangmamaliit natin sa ating wika at panitikan… No wonder  na tayong mga Pilipino, lalo na ang mga kabataan, hindi natin kilala ang ating mga sarili…

Ang hirap pala nito… Di lang ako yung gagawa ng lesson plan tapos tatayo sa harap at magtuturo… Kelangang sumali sa mga programa ng eskwelahan, magtsek ng mga katakut-takot na test papers, projects, journals, tapos, gagawa ka pa ng teaching aids. Ah, lakas kumain ng oras…

So, ano ang nangyari?… Ewan… Isa talaga akong baguhan… Yung naging pagtuturo ko — basta’t makaraos lang. Basta’t matapos lamang yung lesson, yun na yun. Tila wala akong pakialam kung naintindihan nga ba ng mga estudyante yung aking tinuturo o kung nag-eenjoy ba sila… Heto pa ang mga problema ko: una, pakikilevel sa mga estudyante. 1st year high school, 13 anyos ang mga ito. Potek. Parang mas madali pa ang magsalita sa harap ng klasmeyts at prof sa kolehiyo… Ah, nami-miss ko ang college… Naninibago ako, grabe… Sa kolehiyo, pilit kong itinataas ang level ko para maabot ang prof at ang matatalinong kamag-aral. Ngayon, bigla naman akong kelangang bumaba — makilevel sa antas ng mga 1st year hs. Tapos, napansin ko rin na masyado raw akong malalim mag-Filipino, komento ng ilang mag-aaral. Marikit, giliw, nanggagalaiti — hindi na nila alam ang ibig sabihin ng mga ito. Hindi naman pwedeng laging mag-Taglish dahil sabjek ito sa wika. Tsk… Isa pang prob ko ay ang lakas ng kontrol sa akin ng teksbuk at kurikulum. Di gaya sa college, napakalaya ng talakayan, kung ano ang maikwento ng prof, yun na ang lesson. Sa basic educ, kelangang madiskas ang lahat ng nasa libro. Wah!…  Isa ko pang suliranin, laging nag-oobserba ang supervising teacher ko! Napakalimitado tuloy ng kilos at mga sinasabi ko… Prob ko rin ang  nananakit na mga paa ko dahil sa may takong na sapatos at hindi ako makahinga sa mga pormal na damit. Syet, bakit ba kasi kelangang magpormal-pormalan?  Yes, I’m a great pretender. Woowhohoo.  Nagkukunwaring  isang kagalang-galang at pormal na tao. 

Hanggang next week na lang ang mga klase ko. Kasi puro activities na para sa xmas party… Tapos, sa january na ulet…  Syet, gusto ko talagang maging masaya ang mga estudyante ko. Gusto kong mahalin nila ang Filipino na sabjek!!!…

…. Nagpa-graduation picture na rin pala ako kahapon… Tsk, bad trip, kelangang ma-makeup-an… So, nagmukha akong bakla… Ah, napaka-artipisyal ng byuti ko. Para ngang di ako ang sarili ko nang tumingin ako sa salamin… Iba pa rin talaga ang natural na ganda, di ako bilib sa cosmetics… Nagmukha akong multong bakla… Umaasa na lamang ako sa teknolohiya para patinuin ang mukha ko sa mga piktyur… Syet, ilalagay iyon sa yearbook…

Sana lang talaga, grumadweyt aketch…