wala akong maisip na taytel…
November 25, 2009
57 na raw ang nahukay… Karima-rimarim… Karumal-dumal… Anong kahangalan, anong kabarbaruhan!.. Mga walang kaluluwa… Walang kapatawaran ang inyong ginawa!
Ibang klase… Isang araw lang daw pinatay ang mahigit 50 tao na iyon?!!… Hindi na hayop iyan, kundi halimaw na…
Labis na nakakadurog ng puso ang kaganapang iyon sa Maguindanao…
Tsk… Ginagawan ko pa naman ng paper (para sa sabjek na incomplete ko na naman) ang buhay ni Sultan Kudarat… Ah, Sultan Kudarat, nang mabasa ko ang tungkol sa buhay at kabayanihan mo — ang giting at ang dakila mo… Ngunit, heto ngayon ang nangyayari sa iyong lupain, sa “Lupang Pinangako…” Dahil sa politika, sa sariling interes, sa pagkaganid sa kapangyarihan ng iilan — nababalewala ang iyong pamanang magandang kasaysayan…
Ang lupeeet…
….
Naiinis ako. Labis na naiinis… Bakit ba hindi ko magawa-gawa ang paper na iyan?!! Gusto ko nang magpasa, dapat na akong magpasa!!!… Bakit ba kasi wala akong gana, wala akong will na gawin ang mga dapat kong gawin?!!
Kung ano pa ang siyang dapat na tapusin, tinatamad akong gawin… Yung di dapat gawin, siya kong ginagawa… Bakit ba kasi ang hirap gawin ng isang bagay kapag required?!!… Ah, ganyan talaga pag pinupwersa kang gawin ang labag sa iyong kalooban…
Hmmmp. Tapos, dumadagdag pa sa problema ang mga nangyayari sa lipunan ko… Taena talaga… Wala na bang mangyayaring maganda sa mundo?!! Pulos na lang kasaklapan/kasalimuotan/kamatayan/kahirapan/pighati/at kung anu-ano pang mga negatibo ang naririnig, nakikita, napapanood, nararanasan ko?! Wala bang positibong bagay na masasaksihan ako?
Wala na nga akong inspirasyon, pagod pa sa klase at practicum, tapos puro pa kaguluhan ang nangyayari sa lipunan, sa mundo… Heh.. Makapagbasa nga muna ng jowks at makapakinig ng mga kanta… Kelangan ding tumawa at magpantasya paminsan-minsan… Nakakasira kasi ng tuktok kapag puro seryoso ang iniisip… Hehehe…
