español daw?!!!!

Aaaaahhh…. Pasukan na bukas…. Ahuhuhu… Huling araw na ng pahinga at paglilibang ngayon!

——————————-

What about español naman? Meron kasi akong Spanish 11 ngayong sem. Taenang yan - 2 taon na ang lumipas, 2nd year pa ako nung kunin ko ang Span 10. Kainis. Hirap kasing magenlist sa bwisit na sabjek na yan dahil maraming kumukuha. Nakalimutan ko na ang spanish lessons ko noon. Wala na akong alam sa Spanish kundi, Como estas, Soy Katrina, at Hola! Potek. 

Kaya naman, habang walang ginagawa, sa halip na magchat o maghanap ng kung anu-ano sa internet, naisipan kong magreview ng spanish. Pero wala akong napala. Kelangan pang magsign up at kung anu-ano pang ekek ang pinagagawa. Gusto ko lang naman magbasa ng konti tungkol sa basics ng spanish. Hanggang sa, kaasar, sumambulat pa talaga sa akin: Gordon supports revival of Spanish lessons in schools - mula sa http://www.senate.gov.ph/press_release/2009/0214_gordon2.asp

Paksyet. Ano na namang kabulbulan, este, kabalbalan yan???!!!! (ang bastos ko… bastos ako pag naiinis. pinipigil-pigilan ko lang sarili ko… anak ng !@#$^&^*%)… MAY GANUN PALANG ISYU??? IBABALIK ANG ESPANYOL SA ESKWELA????!!!

NAKAKAGIGIL TALAGA, PARE… NAKAKAKULO NG DUGO…

Hirap na nga ako sa Ingles, dinagdagan pa ng Español. Baka gusto niyo pati Nipongo?!!! German at French pa?!!!! Ano??! Greek at Latin pa?!!

Ang dami-dami nating wika sa Pilipinas, mahigit 100, tapos pinaggigiitan ninyo ang mga wikang banyaga?!!!!

Kung alam ko lang sana noon na sa Filipino dept kinukuha ang Philippine languages, e di sana, Hiligaynon na lang o Kapampangan ang kinuha ko imbis na ang kainis na Español na ‘yan! (May sariling dept ang european languages, madaling makita… ang phil languages, ambot, di ko alam, inooffer pala sila at napapaloob pala sa fil dept.)

Mas madaling matutuhan ang mga wika sa Pilipinas kesa sa Español… Ang mga wika natin dito sa ating bansa, magkakapatid, magkakahawig, maraming pagkakatulad. Hindi tulad sa mga lenggwahe roon sa Europa. Ibang-iba ang mga wika ng Kanluran sa ating mga wika. Wag nyo namang bugbugin sa hirap ang mga estudyante!

Sa halip na payabungin at pagyamanin ang ating mga wika, pinagpipilitan niyo ang wika ng iba! Ang mga mata natin, lagi na lang nakatutok sa labas, sa mga dayuhan! Pansinin naman natin ang ating mga sarili! Ang Pransya, Ang Thailand, ang Indonesia, ang Japan, mahal nila ang kanilang wika. Di sila marunong ng Ingles, pero sila’y globally competitive. Ang unlad, ang yaman nila! Habang tayo, nagpapakagago sa Ingles, may nararating ba???!!

Sa halip na matuto ako ng wika ng mga kababayan ko… heto ako… nag-aaral ng wika ng mga taong kailanma’y di ko nakasalamuha ni nakita man lamang.  

Nakakainis talaga. Sumasakit ang ulo ko. Sinusugatan nila ang aking puso. Kawawang mga wika ng Pilipinas. Pilit tinatabunan ng mga wikang banyaga. Tapos, pinandidirihan, nilalait-lait pa ng nakapangyayaring mga etnikong/sosyal na grupo. 

Lagi na lang akong pinapasakitan ng ganyang mga isyu…

Hindi ka marunong ng English. Hindi ka marunong ng Español.  Hamak at bobo ka. Hindi ka globally competitive. Filipino lang ang alam mong wika, xdalisayx… wala kang kwenta!

Pis pa rin tayo… Hindi po ako galit sa mga wika, kundi sa mapang-aping sistema, sa nakakalokong mga kalakaran sa lipunan, sa kabalbalan ng ilang mga tao…

byuti…

Anyone can love a rose, but it’s greater to love a leaf…

meaning?

It’s ordinary to love the beautiful, but it’s beautiful to love the ordinary.

Awww… Napukaw talaga ako ng forwarded text quote na itong aking natanggap mula sa isang fwend. Sooo true…

Tayo, hinahangaan natin ang painting sa dingding, o ang magandang bulaklak sa magandang vase, o ang mamahalin at so cute na fountain. Habang ang walis - sus, bakit ba naman papansinin ito?!…

Ang walis, hindi mo pinapansin, pero iyan ang mas may kabuluhan, ang mas may direktang silbi sa iyo. Kung wala ang walis, puputaktihin ng mga ipis, langgam, at daga ang bahay mo… E, iyang painting, naaalikabukan lang ‘yan, at sinasaputan lang ng mga gagamba. At ‘yang flower vase at fountain mo, pinamumugaran lang ng mga lamok, tsk, dengue pa ang abutin mo. Hindi ba?

Ganyan din sa tao…

Ang mga lalaki (at pusong-lalaki), kung makasulyap o makatitig sa magagandang babae — nako… Nakakatakot. Ang girls naman (at pusong-girls), pag nakita ang crush na gwapo — kung kiligin, sus, relaks lang, wag masyadong malandeh… Hehe…

Ah, natural lang naman sa tao iyan. Naiintindihan ko. Ok lang, sige ilabas lamang ang mga nararamdaman sa mga magaganda/gwapong tao. Talaga naman kasing irresistible sila. Atin lamang pakatandaan — huwag pulos kagandahang panlabas lang ang laging nakikita at naiisip. Mas mahalaga pa rin ang inner beauty, ang busilak na kalooban. 

Talagang gasgas na ito — usapin ng higit na kahalagahan at kagandahan ng ‘loob’ kesa ‘labas.’ Subalit sa totoo lang kasi, hindi natin ito nari-realize. Panay ang ating pintas sa mga taong ‘di-kagandahan.’ Kung tayo’y makapanghusga, parati na lang tinitingnan ang nasa labas. ‘Wag ganyan, pipz. Temporaryo lang ang kagandahang nakikita ng ating mga mata…

Ang seksing katawan mo, babae, pag nag-asawa ka, maglalaho ‘yan. Tataba ka, lalaki ang balakang, lalawlaw ang mga suso. Ikaw, lalake, ang macho mong mga braso, lalawlaw rin ‘yan. At ang abs — tsk, lolobo at lolobo rin ‘yang tiyan mo pagdating ng araw. Ang kutis, ang kinis, ang kagandahan ng kabataan — kukulubutin iyan ng panahon.

Datapwat… ang mabuting pagkatao, ang ginintuang puso, ang dalisay na kalooban — di mo lang napapansin/pinapansin, subalit ang mga iyan — panghabambuhay, walang hanggan at di-matutumbasan ang ligayang idudulot niyan sa iyo. Ang magagandang tao — lapitin ng chicks/boys, lapitin ng tukso — masasaktan ka lang… Korek talaga yung kanta ni Andrew E… kung gusto mong lumigaya ang iyong buhay, humanap ka ng panget, ibigin mong tunay. Hehe…

Ako, aminado akong madali akong masilaw ng panlabas na kaanyuan. Noon, sinasabi ko pa ngang kaipokritahan, kalokohan yung aral/kasabihang mas mahalagang tingnan ang kalooban kesa beauty na panlabas. At saka, kung mamintas ako ng tao, ganun-ganun na lang. Pero, ngayon, unti-unti ko nang iminumulat ang aking sarili sa mga katotohanan ng layf…

Tayong mga tao, madali tayong maakit ng magaganda. Ito’y totoo, likas talaga sa atin, gaya ng sabi sa kowt. Ngunit, mas maganda talaga kapag ang hinahangaan mo ay yung di-kagandahan, yung simple, yung ordinaryo. Di lang panlabas na anyo ang tinitingnan mo, may mas malalim kang pinag-uukulan ng pansin. Wag intindihin ang sinasabi ng iba kung hanga ka sa di magandang tao/bagay. Di lang nila nakikita ang byuti na nakikita mo.

At saka, wika’t pangaral nga nung lobo dun sa munting prinsipe, “It is only with the heart that one can see rightly; what is essential is invisible to the eye.”  Nice…